بسم الله الرحمن الرحیم

در تاریخ 06/08/2009 در سایت فارسی زبان پیک نت تحلیلی خواندیم با عنوان "دو احتمال و امکان سرنوشت کودتاچیان را رقم میزند" ولی متاسفانه نویسنده این تحلیل به خوانندگان این سایت محترم معرفی نشده که اصل این تحلیل در آخر این کوته نوشته خواهد آمد. بهمین دلیل لازم دیدم که به نمایندگی از جنبش ملّی آزادیبخش احواز و جمعی از مبارزین احوازی در داخل و خارج از احواز این تحلیل را پیگیری و جوابی به تحلیل این دوست و نویسنده محترم داده باشم .
مهمترین بخش این تحلیل برای ما احتمال دوم داده شده توسط نویسنده در صورت عدم عقب نشینی رژیم ایران از زیاده خواهی های اتمی خود و ترک میز مذاکرات و جواب غربی ها به این اقدام سردمداران رژیم ایران است.نویسنده محترم در این بخش میفرمایند که در صورت رخ دادن این واقعه احتمال آن میرود که غربی ها در مقابل این اقدام رژیم ایران تحریم را تبدیل به آزادسازی نظامی ثروتمندترین بخش از نقشه جغرافیائی ایران که همانا سرزمین احواز از سلسله جبال زاگرس تا خلیج عربی میباشد نموده و اولین دولت از تبعید بازگشته در این نقطه غنی از نفت و گاز و ثروات دیگر تشکیل شود.
اگر چنین حالتی رخ دهد از نظر ما این چیزی نیست جز اشغال بر اشغالگری!
این دوست و نویسنده محترم حتماً میدانند که این سرزمین خود در سال 1925 توسط رضاخان با توسل به نیروی نظامی و زور و فریب حاکم وقت این سرزمین شیخ خزعل کعبی و قتل وی اشغال گردید و این اشغالگری توسط حکومتهای روی کار آمده در تهران تا به امروز ادامه یافته و مردم این سرزمین در طول این هشتاد و چهار سال از هیچ مبارزه و تلاشی برای بازگرداندن استقلال و آزادی به سرزمین مادری خود از سلسله جبال زاگرس حد فاصل طبیعی بین ایران و احواز گرفته تا خلیج عربی دریغ نکرده اند و چه خونهائی که در این راه ریخته نشد و چه ظلم و جفاهائی که توسط حاکمان تهران به ساکنان این سرزمین روا نگشت!
لازم است که همگان بدانند که در صورت وقوع احتمال دوم مد نظر این نویسنده محترم و آزادسازی احواز توسط غربی ها
دولتی جز دولت مستقل ، آزاد و عربی احواز در این سرزمین تشکیل نخواهد گشت و تنها دولت احواز است که میتواند سکوی پرتابی باشد برای سرنگونی رژیم ایران و این دولت احواز است که برای آزادی تمامی ملّیتهای غیرفارس تحت اشغال حکومت ایران و نیز ملّت فارس تحت ستم واقع شده توسط رژیم گرگان متلبّس به لباس دین و اسلام از هیچ کمک و یاری دریغ نخواهد کرد و دست رد بر سینه هیچ طالب کمکی نخواهد زد!
لازم است همگان بدانند که ما احوازیها برای بازگرداندن استقلال و آزادی به احواز تا آخرین قطره خون خود به مبارزه ادامه میدهیم م مطمئناً روزهای آخر این رژیم فرا رسیده و آینده از برای ما و ملّتهای غیر فارس تحت اشغال رژیم ایران و ملّت فارس تحت جور و ستم واقع شده و تمامی آزادگان و آزاداندیشان و آزادیخواهان خواهد بود.
به امید پیروزی و السلام علیکم

جنبش ملّی آزادیبخش احواز
خالد خزرجی
عضو شورای رهبری جنبش
مدیر بخش فارسی شبکه احواز

اصل تحلیل آمده در سایت پیک نت :

دورنمائی که تصور آن دشوار نیست
دو احتمال و امکان
سرنوشت کودتاچیان را رقم می زند

نتیجه مطلوبی که سازماندهندگان کودتای 22 خرداد در انتظار آن هستند، دلسرد شدن و خسته شدن مردم، تمکین از کودتا و قبول آن و در ادامه، گسترش سرکوب های سیاسی، حاکمیت رعب و وحشت و سانسور است.
از آنجا که فرض محال، هرگز محال نیست، می توان تصور کرد این نتیجه مطلوب حاصل شود. در اینصورت چه پیش خواهد آمد؟
پاسخ به این سئوال، مهم تر از فرض دست یابی به نتیجه مطلوب است.
دولت و حاکمیت بشدت تکیده شده – توجه کنید به تعارض های راس حاکمیت- اما به ظاهر تثبیت شده و خلاص شده از منتقدان و رقبائی که زندانی اند، با مسئله بسیار مهم مذاکرات اتمی روبروست. در این مذاکرات که تمام شواهد نشان میدهد امریکا و اروپا تله آن را با دقت و با توجه به ضعف دولت و حاکمیت کودتا آماده کرده اند، دو راه حل در پیش دارد.
1- تن به عقب نشینی اتمی داده و تسلیم شرایط اروپا و امریکا شود.
2- عقب نشینی را نپذیرد و مذاکرات را ترک کند.
درحالت اول، کودتائی که به بهانه دست یابی به سلاح اتمی توانسته فرماندهان سپاه را بسیج کند و به رسواترین و جنایت بار ترین تعارض ها با مردم و نیروهای سیاسی 30 ساله حاکمیت جمهوری اسلامی وادار کند، از درون متلاشی خواهد شد و گروه گروه گریبان یکدیگر را خواهند گرفت که البته رهبر و پسرش، جنتی و بقیه در حلقه اول این گریبانگیری‌اند. روحانیت معترض به کودتا نیز تکلیف خود را در کنار بخشی از نیروهای نظامی معترض تعریف خواهد کرد.
در حالت دوم، یعنی قبول نکردن عقب نشینی اتمی، امریکا و اروپا ایران را در عرصه داخلی چنان بی پایه و بی پشتوانه می دانند و می شناسند که به آسانی می توانند "تحریم" را تبدیل به آزاد سازی نظامی بخشی از خاک ایران و تشکیل اولین دولت از تبعید بازگشته در ثروتمندترین نقطه خاک ایران کنند. یعنی آنجا که ثروت نفت خفته است. آنها حالا دیگر به عیان می بینند و یقین دارند که مردم خشمگین از حاکمیت خون ریزی که حتی علیه رای آنها به فردی در داخل خود نظام کودتا کرده، حداقل، انگیزه و دلیلی برای تقابل با یک دولت ایرانی، در خاک ایران اما مورد پشتیبانی نظامی قدرت های خارجی ندارند.
ترسیم شطرنج سیاسی موجود در ایران، کوتاه تر و موجز تر از این ممکن نشد!